Allergie bij honden
Net als mensen kunnen ook honden allergisch zijn. Allergie is een ziekte waarbij het immuunsysteem van het huisdier een overreactie vertoont op alledaagse, onschadelijke stoffen. Uw huisdier kan worden blootgesteld aan deze stoffen, ook wel allergenen genoemd, door inademing of inslikken, maar meestal gebeurt het door direct contact tussen de huid en een allergeen.
Deze overreactie (of gevoeligheid) wordt veroorzaakt door een erfelijke stoornis in het immuunsysteem van het huisdier, maar kan zich ook na verloop van tijd ontwikkelen door herhaalde blootstelling aan een bepaald allergeen. De stoffen die een allergie veroorzaken, de allergenen, zijn onder andere pollen, huisstofmijten, schimmels, huidschilfers, insecten en voedingsmiddelen.
Hoe weet ik of mijn huisdier allergisch is?
Allergieën komen veel voor bij dieren. 1 op de 5 huisdieren is ergens allergisch voor. Helaas worden veel van hen niet gediagnosticeerd of behandeld, omdat de symptomen voor gedragsproblemen kunnen worden aangezien.
De meest voorkomende symptomen zijn jeuk en krabben. Likken en bijten aan de poten en met het gezicht tegen de vloer of meubels wrijven komen ook vaak voor. Het is belangrijk om te weten hoe u kunt vaststellen of uw huisdier allergisch is.
Veel voorkomende soorten allergie bij honden
De meest voorkomende allergieën bij honden zijn atopie (een omgevingsallergie) en voedsel- en vlooienallergie. Atopie is de belangrijkste vorm, waaraan ongeveer 15% van alle honden lijdt. De eerste symptomen treden meestal op voor de leeftijd van 3 jaar, maar het kan ook bij oudere honden voorkomen.
Elke hond kan atopie ontwikkelen, maar bepaalde rassen lopen een groter risico. Dit zijn onder andere de Lhasa Apso, Schnauzer, Boxer, Labrador, Golden Retriever, Poedel, West Highland White Terrier, Cairn Terrier, Jack Russell, Fox Terrier, Cocker Spaniel, Dalmatiër, Bulldog, Engelse Setter, Ierse Setter en Chihuahua.
Welke stappen moet ik nemen om te controleren of mijn huisdier een allergie heeft?
- Stap 1: Niet alle jeuk en krabben is het gevolg van een allergie. Andere ziekten kunnen soortgelijke symptomen veroorzaken. Daarom proberen wij eerst alle andere mogelijke oorzaken uit te sluiten, zoals vlooien, schurft en infecties.
- Stap 2: Als de allergiesymptomen blijven bestaan na het uitsluiten of behandelen van andere oorzaken zoals deze is de volgende stap het uitsluiten van voedselallergie m.b.v. een speciaal dieet welke gedurende een periode van 8-10 weken gegeven moet worden.
- Stap 3: Als voedsel niet het probleem is, dan kan er getest worden op omgevingsallergenen door middel van de PAX bloedtest.
Dit is belangrijk, want zonder te weten welke allergenen het probleem veroorzaken, is het onmogelijk om ze te vermijden of uw huisdier te behandelen.
Voedselallergie
De meest voorkomende allergenen die verantwoordelijk zijn voor voedselallergie bij honden zijn bijvoorbeeld de eiwitten in rundvlees, kip, tarwe en melk. Het voedingsmiddel kan al lange tijd deel uitmaken van het dieet van uw hond voordat er klachten ontstaan.
De enige manier om vast te stellen of uw huisdier een voedselallergie heeft, is door middel van een voedseleliminatietest. Hiervoor krijgt uw huisdier gedurende minimaal 8 tot 10 weken uitsluitend een speciaal dieet. In deze voeding zijn de eiwitten zodanig bewerkt (gehydrolyseerd) dat het immuunsysteem van uw dier ze niet meer herkent als een stof waarop gereageerd moet worden. Wanneer de klachten inderdaad veroorzaakt worden door een voedselallergie, zult u merken dat de symptomen, zoals jeuk en huidirritatie, gedurende deze periode geleidelijk afnemen of verdwijnen.
Na de eliminatiefase kan vervolgens het oude voer opnieuw worden gegeven om te beoordelen of de klachten terugkeren. Dit helpt om de diagnose voedselallergie te bevestigen.
Omgevingsallergie
Als uit de voedseleliminatietest blijkt dat uw hond géén voedselallergie heeft, is de volgende stap het onderzoeken van mogelijke allergenen in de omgeving. Veel honden met een allergie reageren op stoffen die zij dagelijks inademen of waarmee zij in contact komen. Veel voorkomende omgevingsallergenen zijn grassen, pollen van bomen, struiken en kruiden, huisstof- en (opslag)mijten, insecten, schimmels en gisten.
In theorie is de beste manier om een allergie te behandelen het vermijden van contact met de allergenen die de klachten veroorzaken. In de praktijk is dit echter vaak niet haalbaar, zeker wanneer het gaat om allergenen die van nature in de omgeving aanwezig zijn, zoals pollen of mijten.
Met de PAX-bloedtest kunnen wij vaststellen op welke omgevingsallergenen uw hond reageert. Deze test brengt in kaart voor welke stoffen het immuunsysteem van uw hond overgevoelig is en vormt daarmee een belangrijke stap in het opstellen van een gericht behandelplan.
Als uit de bloedtest duidelijk wordt op welke allergenen uw hond reageert, is de volgende stap het starten van immunotherapie. Hierbij wordt een behandeling op maat samengesteld met kleine hoeveelheden van de allergenen waarvoor uw hond allergisch is. Door deze gecontroleerd toe te dienen, leert het immuunsysteem geleidelijk om minder heftig op deze stoffen te reageren.
Het doel van immunotherapie is om de allergische reactie te verminderen en daarmee de oorzaak van de klachten aan te pakken. In tegenstelling tot veel medicijnen, die voornamelijk de symptomen zoals jeuk onderdrukken, is immunotherapie erop gericht het immuunsysteem minder gevoelig te maken voor de allergenen waarvoor uw hond allergisch is. Hierdoor kunnen de klachten op de lange termijn afnemen en soms zelfs grotendeels verdwijnen, wat leidt tot meer comfort en een betere levenskwaliteit voor uw hond.
